અમૃત અાચમન...કોઈપણ ભોગે દાસના દાસ થવું જ છે. 'નિજાત્માનમ્ બ્ર હ્યરૂપમ્ ...'-- એ શ્લોક માં કદાચ અાપણને સમજ ના પડી, અને એરીતે અાપણાથી ન વર્તાયુ...તો આપણા બધાની ફરજ એ છે કે -- 'દાસ ના દાસ થઈને વળી જે રહેશે સત્સંગ માં, ભક્તિ એની ભલી માનીશ, રાચીશ એના રંગ માં...બાપરે બાપ ...! કેવા અદભુત આશીર્વાદ આપ્યા...! સત્સંગ માં સુખી થવું હોય તો પરાવાણી માં અવિશ્વાસ નહીં લાવવાનો. સ્વામીની વાતો, વચનામૃત, પ્રીતે... યુગ પુરૂષોની વાણી માં ક્યારેય અવિશ્વાસ નહી લાવવાનો...કારણ આપણે સુખી થવુ છે. જેના ફળસ્વરૂપે-- ગમે તેવુ ભૂંડુ પ્રારબ્ધ બદલાય જાય. -- ગમે તેવી પ્રકૃતિ positive થઈ જાય...--પવિત્ર થઈ જાય...--ભક્તિપ્રધાન થઈ જાય...--દાસત્વથી ભરેલી થઈ જાય...અાપણે બધા એ દાસ થવુ છે.(૧૭-૫-૧૪ ગુરૂહરિ સ્વામીશ્રી.)

“મુમુક્ષુને ઉત્કૃષ્ટ ગુણની પ્રાપ્તિ થાય તેનું કારણ શું છે? તો ભગવાનની કથાવાર્તા સાંભળ્યામાં જેને જેટલી પ્રીતિ તેને તેટલો જગતનો અભાવ થાય તથા કામ, ક્રોધ, લોભાદિક દોષનો નાશ થાય. અને જો કથાવાર્તામાં જેને આળસ હોય તેની કોરની એમ અટકળ કરવી જે, ‘એમાં મોટા ગુણ નહીં આવે.’ અને શાસ્ત્રમાં નવ પ્રકારની ભક્તિ કહી છે તેમાં શ્રવણ ભક્તિને પ્રથમ ગણી છે. માટે જો શ્રવણ ભક્તિ જેને હોય તો પ્રેમલક્ષણા પર્યંત સર્વે ભક્તિનાં અંગ એને પ્રાપ્ત થશે.” એવી રીતે વાર્તા કરી.

અમૃત અાચમન...આપણને નહી જેવા સામાન્ય પ્રસંગે અભાવ આવે, અરૂચિ આવે... પ્રસંગ માં કાંઈ ન હોય...જીનીયસ માણસો કદાપિ એના મન-બુધ્ધિ ના મૂલ્યાંકનોની કેર કરતા જ નથી. એ એના ધ્યેય તરફથી નીચે ક્યારેય ના ઉતરે.એ હાઈવે ઉપરથી નીચે ઉતરે જ નહી. વિશ્વ ના મહાન વિજ્ઞાનીક આઈન્સ્ટાઈન કદી પણ ધન કે કીર્તિ પાછળ પડ્યા ન્હોતા.પણ કીર્તિ એ એની પાછળ દોટ મુકી હતી. તમે જગત ને છોડો એટલે જગત તમારી પાછળ હોય જ. તમે મન- બુધ્ધિ ને છોડો એટલે મન-બુધ્ધિ તમને સાથ આપેજ.પહેલા છોડવા પડે. એજ મન-બુધ્ધિ તમને positive બનાવે. સાથ આપી જ દે.તમે કહો એમ જ કરે.( ૨૧-૧-૯૫. ગુરૂહરિ સ્વામીશ્રી)

અમૃત અાચમન...આપણે બાપા ના જીવન માં જ ડૂબ્યા રહેવાનું છે. -- ૪૦ વરસ સુધી એકધાર્યુ રસોડુ...! -- ૨૦-૨૦ વરસ સુધી એકધારી વિજ્ઞાન સ્વામી, નિર્ગુણ સ્વામી ની સેવા...! -- કોઈનાય તરફ કિંચિત્ અપેક્ષા રાખ્યા સિવાય સેવા જ...! બાપા નું લાઈફ કેટલું સ્વ- કેન્દ્રીય હતુ ! અને આપણે શા માટે સ્વ-કેન્દ્રીય નહી? બે- પાંચ પ્રસંગો વિચારી ને રાત્રે આપણે સ્વાધ્યાય કરીને ભજન કરીયે...ઓહો કેટલું બળ મળે! પછી તો સ્વાધ્યાય માં આનંદ આવે.અને સ્વાધ્યાય કર્યા પછીનું ભજન પણ ડુંટી માંથી નીકળે. અને એ ભજન માં શિષ્ટાચાર ન હોય. ભજન અાત્મા માંથી સહજ કરવાનું મન થયા જ કરે, સહજ....! જ્યાં સ્વકેન્દ્રીય જીવન બને ત્યાં સુક્ષ્મ બાહ્યદ્રષ્ટી નો પ્રલય થઈ જાય છે.(૨૧-૧-૯૫. ગુરૂહરિ સ્વામીશ્રી.)

અમૃત અાચમન....બલિષ્ઠ આત્મા નું લક્ષણ શુ? અથવા જેના પર પ્રભુ ની દ્રષ્ટી પડી હોય એવા સેવક નું લક્ષણ શુ? (૧) પ્રભુ ના અાકારે વર્તે.(૨) પ્રભુ ના ગમતા માં વર્તે.(૩) સેવકભાવે જ સેવા કરે જાય.(૪) કોઇ ના તરફ અરૂચી નહી, કોઈનો અભાવ નહી.(૨૪-૨-૮૩.ગુરૂહરિ સ્વામીશ્રી.)

અમૃત અાચમન...'મારા પ્રભુ અક્ષરધામના....હું અક્ષરધામનો' -- એવી માનીનતા સવાર-સાંજ પાંચ-દસ મીનીટ રાખી ભજન કરવાનુ છે. કોઈ દોષ છે જ નહીં એનું અસ્તિત્વ જ નથી... એક દિવસ એવો આવશે કે તમે દીવો લઈને નીકળશો કે ' દોષ ક્યાં છે?' પણ તમને મળશે નહી! The day will definitely come! એ દિવસ જરૂર ચોક્કસ અાવશે કે તમે સર્ચલાઈટ લઇને નીકળશો કે ' દોષ ક્યાં છે? તમને એક દોષ નહી મળે -- તમારા પોતાનામાં નહી મળે, અને બીજામાં પણ નહી મળે! દોષ જેવી કોઈ ચીજ છે જ નહીં. તો સ્વભાવ-- પ્રકૃતિ તો છે જનહીં... એટલે રોજ માનવું કે ' અક્ષરધામ નો છુ. અને જે ભગવાન નું ભજન કરે છે એ મારો સાચો ભાઈ છે.'એને હુ આત્મીયતા કહુ છું. એટલે અાત્મીય બનવા માટે અવશ્ય પ્રયત્ન કરવો..(૧૨-૧-૯૫.ગુરૂહરિ સ્વામીશ્રી.)

અમૃત અાચમન.... આપણે એક શબ્દ કાયમ વાગોળીયે છીયે...' કોઈ આત્મીય બને કે ના બને.....' હવે આપણે સુહ્રદભાવ ની દુનિયા માં જવુ છે. એ સુહ્રદભાવ એટલે : 'સંકલ્પ- ક્રિયા- ભાવ તારા મુતાબિક જ.. 'તારા સંકલ્પ પ્રમાણે જ જીવન...' તારા ગમતા પ્રમાણેની ક્રિયા...' 'તારો ભાવ મીન્સ ' તારૂં બધુજ ગમે..' સંકલ્પ- ક્રિયા- ભાવ પ્રભુ માન્ય, પ્રભુમય બને એનું નામ આધ્યાત્મિક આત્મીયતા અથવા સુહ્રદભાવ. હુ દિલ થી માનુ છુ કે પંચ- મહાભુતો તમે જીતી લીધા છે. એનો અનુભવ તમને ધીમે ધીને થશે. આત્મીયતા ના માર્ગે ચાલનાર વ્યક્તિ , ટોપ સુરૂચિ રાખનાર વ્ચક્તિ -- એને પ્રભુ પંચમહાભુત જીતાડી જ દે. (૧૧-૧-૯૫. ગુરૂહરિ સ્વામીશ્રી.)

અમૃત અાચમન....આપણું આખુ જીવન સંબંધયોગ પર છે. ભગવાન સ્વામીનારાયણ ક્યાંથી! બસ... ગુણાતીત પુરૂષો ક્યાંથી!જીવન મુક્તો ક્યાંથી ! આપણે એક અાવા મહીમા માં રહેતા થવુ છે. તો ખૂબ સજાગ રહેવુ. -- અક્ષરધામ ના અધિકારી તો છીયે જ...-- લક્ષ ચોર્યાશી તો ક્યારનીય ઉડી ગઈ છે જ..! અખંડ દ્દષ્ટિ માં રહેલા આત્માઓ છીયે જ. હવે અાપણે આત્મીયતા ની કળા શીખી લેવી છે. સંબંધે જીવી લેવાની કળા શીખી લેવાની છે.જેથી આપણે સુખ પ્રાપ્ત કરતા જ રહીયે....આનંદ વધારતા જ જઈએ....(૧૦-૧-૯૫.ગુરૂહરિ સ્વામીશ્રી.)

વચ.ગ.મ.32 ભરથાણા Nov.23-90 "વળી એ જીવનું જે કલ્યાણ થાય અને એ જીવ માયાને તરીને બ્રહ્મસ્વરૂપ થાય તેનું કારણ તો પુરુષોત્તમ એવા જે વાસુદેવ ભગવાન તેના પ્રત્યક્ષ સ્વરૂપનું જ્ઞાન,ધ્યાન,કિર્તન અને ક્થા આદિક એ જ છે" * કલ્યાણ અનંત પ્રકારના છે. આપણે મંડ્યા છીએ ખરેખરા દીકરા થવા માટે. * કોઈ ગૃહસ્થ કોઈ રોડ પર જનાર વ્યક્તિને પોતાની મિલકત લખી આપતો નથી. તેવી જ રીતે ભગવાન એમના દીકરાને જ સર્વસ્વ આપે છે. * દીકરા થવા માટે શું કરવું જોઈએ? (તો ) ઉપરનું વચનામૃત. * જીવનું કલ્યાણ means દીકરો થયો.. * ગૃહસ્થને વાડી ગાડી વગેરે મળે એટલે કલ્યાણ માની લ્યે. તેવી જ રીતે જીવને માયિક ઇન્દ્રિયો-અંત:કરણના કજીયા ટળે તો કલ્યાણ માની લ્યે.પણ એ ખરેખરું કલ્યાણ નથી, કલ્યાણનો પ્રભાવ જ છે.જેવી રીતે ગૃહસ્થને આ ધરતી પર રહેવામાં જે નડતર દુર થાય તેથી કલ્યાણ મનાય,તેમ જીવને, દેહમાં રહેવામાં ઇન્દ્રિયો અંત:કરણના નડતર દુર થાય તેને બધાએ કલ્યાણ કહ્યું.પણ એ તો ફક્ત પ્રભાવ જ છે. Possesive Individualism અહિયાં પણ લાગે જ.અહિયાં ગુણોનું posesson..આપણે આત્માના કલ્યાણને અર્થે ભેગા થયા છીએ. * પ્રત્યક્ષનું જ્ઞાન,ધ્યાન,કિર્તન, કથા..ચાર રીતે સેવન કરવાનું છે ..પ્રત્યક્ષ સ્વરૂપની પહેલી નિષ્ઠા દ્રઢ કરવી પડે.જેમ જેમ નિષ્ઠા દ્રઢ થતી જાય તેમ તેમ જ્ઞાન વિકાસને પામતું જાય.. જ્ઞાન એટલે નિર્દોષબુદ્ધિ!! * સદા દિવ્ય સાકાર.સર્વોપરિ. કર્તાહર્તા.હિતકારી,મંગલકારી. આ ચાર શબ્દોને પ્રત્યક્ષ સ્વરૂપને વિશે લગાડીને જીવીએ એનું નામ જ્ઞાન થયું કહેવાય. * આ ચાર શબ્દ આપણા જીવમાં દ્રઢ થઇ જાય એટલે નિષ્ઠા પાકી થાય.પછી એ સંકલ્પ કરે અને પોતાના સ્વરૂપના જ્ઞાનનું વિજ્ઞાન કરાવી દે.. -- ગુરુહરિ પ.પુ.સ્વામીજી

અમૃત અાચમન...પ્રભુને તો એક અપેક્ષા છે તમારી પાસે...શુધ્ધ અને નિર્દોષ અપેક્ષા છે -- ' સરળ થાવ...' બસ બીજી કોઈ અપેક્ષા જ નથી. પરમ કૃપાળુ પરમાત્મા એ અાપણા માટે સંકલ્પ કર્યો-- ' સુખીયા થાવ...સુખીયા થાવ... એવા એક સંકલ્પ સાથે મહારાજ જ્યારે પૃથ્વી પર અાવ્યા...ત્યારે અાપણી ફરજ છે કે અાપણે પુણ્ય જ વધારતા જઈએ. ગુણાતીતાનંદ સ્વામી ની વાત માં લખ્યુ , મહારાજે વચનામૃત માં લખ્યુ કે ' કદાચ કોઈની શ્રધ્ધા ન હોય, અબજો વર્ષ થી રખડીયે છીયે! કદાચ જનમ લેવાનો થાય તો બી સત્સંગ માં જ અાવવાના છીયે. પણ આત્મીય બનવાનો સંકલ્પ જેનો દ્રઢ હોય એનો છેલ્લો જનમ પાકો જ છે! સંકલ્પ પાકો રાખવાનો...'કોઈ આત્મીય બને કે ના બને...' ( ૯-૧-૯૫. ગુરૂહરિ સ્વામીશ્રી)

અમૃત અાચમન...આપણે ફિજીકલી નાપાસ થવુ નથી. અને કોઈપણ ભોગે આત્મીય થવુ છે. નાના માં નાના અલ્પસંબંધ વાળા ના આત્મીય થવુ છે...અને જ્યારે ભજન કરવા બેસીયે ત્યારે 'સ્વામી નારાયણ...સ્વામીનારાયણ....એક જાણપણુ inner sub- conscious mind માં રાખવાનું - ' હું અક્ષરબ્રમ્હ જ છું... તુ નારાયણ.' મન- બુધ્ધિ ના બે ભાગ પાડી દેવાના...મન ને પ્રભુ તરફ...બુધ્ધિ ને અંતર તરફ.. પ્રભુ એ સંકલ્પ કર્યો છે -પોતાના સ્વરૂપ ને ઓળખાવવાનો.. પ્રભુ એ જ સંકલ્પ કર્યો છે - સહુ ને અંતર થી સુખી કરવા નો, અાત્મીય બનાવવા નો...ભલે અાપણા માં બે પૈસા ની બરકત નથી, છત્તાંય પ્રભુએ જ હેત કર્યુ છે. બધુ જ એમણે કર્યુ છે.(૧૨-૧-૯૫. ગુરૂહરિ સ્વામીશ્રી.)

અમૃત અાચમન....જ્યાં સુધી નિષ્ડા દ્રઢ ના કરી હોય ત્યાં સુધી નિર્દોષબુધ્ધિ માં મહારાજ લઈ જતા નથી. નિષ્ઠા દ્રઢ થાય એટલે -- હલકાફુલ થઈને જીવાય. બડવાળ જતો રહે. હૂંહાટો જતો રહે. ડોળ- દંભ જતા રહે. ખેંચમ-તાણ જતી રહે. પ્રસંગો માં લેવાય નહી. જ્યાં સુધી પ્રસંગો માં લેવાય જવાય છે ત્યાં સુધી નિષ્ડાની કચાશ છે જ...જ...જ...! નહી જેવો સામાન્ય પ્રસંગ બને...એમાં હોય કશુ નહીં. પણ એટલા માં તો જ્ઞાનતંતુ બધા હાલી જાય. અાપણે અરસ પરસ પ્રસંગ બનતા હોય તો મનને vibrate નહી થવા દેવાનું. તમારી રીતે કોઈ ન વર્તે તોય તમારે મનને vibrate નહી થવા દેવાનું. જો મન સામાન્ય પણે પણ vibrate થયું તો નિષ્ડા ની કચાશ જ કહેવાય.અાપણે બાપા ના બળે નિષ્ઠાવાન થવુ છે.(૧૨-૪-૧૫.ગુરૂહરિ સ્વામીશ્રી.)

અમૃત અાચમન..જો ચટ્ટાનો સે ટકરાતે હે, ઉસે તુફાન કહેતે હે. જો તુફાનો સે ટકરાતે હે, ઉસે યુવાન કહેતે હે. જો પ્રતિકુળતા મે સમ વર્તતે હે, ઉસે ભક્ત કહતે હે. જો પ્રતિકુળતા મે પ્રફુલ્લિત રહેતે હે ઉસે અાત્મીય કહેતે હે.... પ્રતિકુળતા--સાનુકુળતા માં સમભાવ. સુખ--દુ:ખ સમભાવ.શીખંડ--રોટલો સમભાવ. પ્રતિકુળતા માં પ્રફુલ્લિતતા,અાત્મીયતા...અા માર્ગ પર અાપણે ચાલવાનું છે. સમ રહેવુ એ પહેલુ સ્ટેજ છે. અાનંદ ના જવા દેવો અને અહોહોભાવ રહેવો એ આત્મીયતા નુંપ્રથમ લક્ષણ છે. અાપણે અા માર્ગે જવાનું છે.( ૩-૧-૯૫. ગુરૂહરિ સ્વામીશ્રી.)

અમૃત અાચમન...અનંત પ્રકાર ની અપેક્ષાઓ છે. અપેક્ષા એટલી જ રાખીએ: 'તુ રાજી થા' અનંત પ્રકાર નું માન છે. માન એટલું જ રાખીએ: 'હું સેવક છુ' ' હુ સેવક તુ સ્વામી' -- એનો કેફ અને મસ્તી રાખીએ તો સત્સંગ સહેલો છે! ( ૪-૬-૮૫. ગુરૂહરિ સ્વામીશ્રી.)

અમૃત અાચમન..બાપા ને સારણ ગાંઠ નું ઓપરેશન કરાવવાનું હતુ...ઓપરેશન ૩.૫ કલાક ચાલ્યુ....એક નાની હાડકી કપાતી ન્હોતી...શાથી? એટલી બધી સેવા કરી હતી કે' હાડકા માંથી રસકસ ખેંચાય ગયા હતા...હાડકા કઠોર થઈ ગયા હતા! ડો. ના શસ્રો ચાલતા ન્હોતા. હું જ્યારે યોગ માં અાવ્યો ત્યારે બાપા ના શરીર ને વિશે ૧૮ રોગ હતા!!! ઓપરેશન પછી લૌકીક રીતે ભાન માં અાવ્યા ત્યારે પહેલો જ અવાજ નીકળ્યો..." શાસ્રીજી મહારાજ ને દુધ પાયુ?!" કેવી કલ્પનાતિત એ ભક્તિ? ઓપરેશન પછી રાતે એક સેવકે પુછ્યુ" સ્વામીજી કોઈ તકલીફ તો નથી ને?" અલમસ્ત જોગી ૩ વાક્ય માં એટલું જ બોલ્યા, અા દેહ શાસ્રીજી મહારાજ નો છે ને શાસ્રીજી મહારાજ ને રાજી કરી લેવા છે.અા દેહ ઉપર દયા નથી લાવવી.શાસ્રીજી મહારાજ ને ગમે છે એવી સેવા કરી જ લેવી છે.એનો દેહ એ સાચવશે.આવી તક મને ફરી ક્યારે મળશે? અાપણા ઉપર શાસ્રીજી મહારાજ ની કેવી દયા છે! અાપણને દ્રષ્ટી માં રાખ્યા છે...અાપણું નિરંતર ધ્યાન રાખી રહ્યા છે....શાસ્રીજી મહારાજ શા માટે હોસ્પીટલ માં અાવ્યા? તેમને મારા વતી વિનંતિ કરવી હતી ને..તેઓ ને અહીં બેસી રહેવાની શી જરુર હતી? એતો કરુણાનિધિ છે... પણ તમે વિનંતિ કરવાનું કેમ ચુકી ઞયા?" એ ભક્તિ નિતરતા વાક્યો નો વીચાર કરીયે ત્યારે ખ્યાલ અાવે કે ' બાપા કેવા શાસ્રીજી મહારાજ માં ડુબી ગયા હશે? કેવા અાકારે થઈ ઞયા હશે? અાવી જ વાતો સ્વાધ્યાય માં વાગોળવાની છે.(૧૨-૧૧-૮૩.ગુરૂહરી સ્વામીશ્રી.)

અમૃત અાચમન...માન ને કાઢવા માટે મહારાજે અાપણને સર્વોપરી ઉપાય બતાવ્યો છે.... ' તારે લઈને હું...' પ્રભુ ને નિરંતર પ્રાર્થના જ કરવાની.....' અા slate ઉપર તારે જે લખવુ હોય તે લખજે....' કરોડો વર્ષ થી આપણે અાપણી રીતે જ લીટા કર્યા છે. હવે એને લખવા દ્યો...આ સિવાય....નિર્માનીપણા નો અાનંદ...બુધ્ધિયોગ નો આનંદ...અાત્મીયતા નો અાનંદ...સંબંધ નો અાનંદ...આપણ ને પ્રાપ્ત થતો જ નથી. નિર્માનીપણા થી જ અક્ષરબ્રમ્હ ના સાધર્મ્યપણા ને પમાય છે....(૭-૪-૯૭.ગુરૂહરિ સ્વામીશ્રી.)

અમૃત આચમન... આત્મીયતાનો અર્થ છે: - ખુલ્લા દિલની વાતો... - સુખ-દુ:ખના ભાગીદાર... - 'તારું એ મારું, મારું એ તારું.' - 'હું તે તું...', 'તું તે હું...' - ત્યાં ખોટું લાગવાપણું હોઈ શકે નહિ. - આત્મીયતાની દુનિયામાં એક આનંદ જ છે, એક જ સંબંધ છે; કોઈ પીળી છાંટ નથી, બુદ્ધિવાદ નથી, પ્રકૃતિવાદ નથી. આત્મીયતા એટલે: - Total પોતાપણાની ભાવના - 'હું પ્રભુનો, પ્રભુ મારા.' - 'સંબંધવાળા મારા જ...' કોઈપણ સેવક પ્રસંગે કર્તાહર્તા ના માને એ વ્યક્તિ ક્યારેય આત્મીય ના બની શકે. (૩-૪-૯૮, ગુરૂહરિ સ્વામીશ્રી)

અમૃત અાચમન....કોઈપણ વ્યક્તિ સાથે સંબંધ વાળી આત્મીયતા હોય તો....એ વ્યક્તિ તમારૂં ઞમે તેટલું અપમાન કરે,ઉપેક્ષા કરે પણ જો હૈયા ને વિષે પુરૂષોત્તમ નારાયણ ના સંબંધ વાળી આત્મીયતા સ્થીર થઈ હોય તો....'પ્રભુ ના છે એ મારા જ છે' એવુ મનાય જાય એના ફળસ્વરૂપે ક્યારેય કોઈ ના માટે ભાવફેર ન થાય.મીઠાશ સહજ રહે. કોઈપણ પ્રસંગ નકામો ઉભો થતો નથી. અને એ પ્રસંગે જેટલા કર્તાહર્તા મહારાજ ને માન્યા તેટલો જ તમારા હૈયા ને વિષે અાનંદ.....જેટલો પોતાનો દોષ જોઈને પ્રાર્થના કરીયે તેટલો જ અાનંદ....પોતાના દોષ નું દર્શન ન થાય એ મોટા માં મોટો મોહ છે.(૧-૩-૮૮.ગુરૂહરિ સ્વામીશ્રી.)

અમૃત અાચમન...સત્પુરૂષ જ્યારે સ્થુળ દેહે દુર હોય ત્યારે સાધક માટે સંબંધ ની સીઝન શરૂ થાય છે....મોટા પુરૂષ માં વધારે વૃત્તિ રાખવાની,સ્પીડ થી એનામાં ખોવાય જવાનું છે, અંતે એના એક માં જ ઓગળી જવાનુ છે.(૧૧-૬-૮૫.ગુરૂહરિ સ્વામીશ્રી.)

અમૃત અાચમન...અનંત પ્રકાર નું ટેન્શન હોય...'અ...નં...ત' શબ્દ પૂરો થઈ ગયો. (૧) શરીર માં ગમે તેટલો રોગ અાવી ગયો હોય,(૨) બીજી બાજુ મલિન વિચારો ભયંકર ઉઠતા હોય,(૩) વિરૂધ્ધ પ્રકૃતિ વાળા મુક્તો અાપણા માટે અનંત રીતે બોલતા હોય....છત્તાંય અાપણે સ્થીરતા એટલી પાકી રાખવાની છે -- ' હું ભગવાન નો દીકરો છુ.' અાટલો ભાવ હૈયા ને વિષે સ્થીર કર્યા સિવાય છુટકો જ નથી.અાપણને અાપણા માવતર નો કેફ,બળ,જાણપણુ હૈયા ને વિષે સહજ જ રહે એ માટે તમારે સજાગ થઈ ને મ૫૦, છે.૫....પ્રીતિ ના વચનામૃતો નું વિશેષ મનન ચિંતવન કરવુ પડે.'મારા જીવન માં સર્વોપરી સ્થાને મારો પ્રભુ જ...એ પ્રભુ ને રાજી કરવા સિવાય મારો કોઈ જ સંકલ્પ હોય ન શકે... અા એક અાધ્યાત્મિક વિવેક છે.(૩૧-૫-૯૧.ગુરૂહરિ સ્વામીશ્રી.)

અમૃત અાચમન...1. સુખદુ:ખ ના ભાગીદાર થવુ એ સામાન્ય સુહ્રદભાવ કહેવાય. એકબીજા ને મદદ કરવી એ સામાન્ય સુહ્રદભાવ કહેવાય......પણ કોઈ વ્યકિત હેત,પ્રીતિ રાખે કે નરાખે છત્તાંય મીઠાશ ન જાય એ અવસ્થા જુદી છે. વગરવાંકે ભગદી ટોકે,વઢે,ધખે...અને છત્તાય નિર્દોષબુધ્ધિ સહજ રહે એ સુહ્રદભાવ જુદો પડી જાય.સંકલ્પ ક્રિયા ને ભાવ કેવળ પ્રભુ ના જ અાકારે....કલ્પના બહાર ની અવસ્થા છે. ત્યાં બધુ જ મુકવુ પડે. પોતાની સમજણ, માનીનતા, અંગ, વૃત્તિઓ....અને ત્યાર પછી સુહ્રદભાવ ની શરૂઅાત થાય છે.(૬-૩-૮૬. ગુરૂહરિ સ્વામીશ્રી.)

અમૃત અાચમન..2..મન-બુધ્ધિ ના વિચારો ને બાજુ માં રાખીને અાત્મીય બનીને વર્તવા નો સંકલ્પ કરજો.....ખબરેય નહી પડે ને હઠ, માન, ઈર્ષા ના ભાવો ક્યારે જતા રહેશે?(૫-૪-૮૬.ગુરૂહરિ સ્વામીશ્રી.)

અમૃત અાચમન...અનંત પ્રકાર ની અપેક્ષાઓ છે.....પણ અાપણે એટલી જ અપેક્ષા રાખવી છે -- 'તુ રાજી થા' અનંત પ્રકાર નું માન છે પણ અાપણે એટલું જ જાણપણુ રાખવુ છે -- ' હુ સેવક છુ.' 'હુ સેવક તુ સ્વામી' આટલા જ જાણપણે રહીયે તો સત્સંગ બહુ સહેલો છે.( ૪-૬-૮૫. ગુરૂહરિ સ્વામીશ્રી.)

અમૃત અાચમન....અાપણી વૃત્તિ એકધારી પ્રભુ તરફ સ્થીર થાય તો જ મહિમા માં અખંડ રહેવાય, કર્તાહર્તાપણુ હ્રદય ને વીશે સ્થીર થાય જ. મહિમા થી દાસત્વ તરફ જવાય...પણ સ્વરૂપનિષ્ડા સમજ્યા સિવાય દાસત્વ સ્થિર ના થાય. 'તુ કર્તાહર્તા છુ - એક જ...' 'તુ જ મંગલકારી મુર્તિ છુ - એક જ...' તુ જ સર્વ માં વ્યાપક છુ - એક જ...' ' તારે લઈ ને હુ બોલી રહ્યો છુ - એક જ ...' તુ એક જ મારા ઈન્દ્રિય-અંત:કરણનો પ્રકાશક... ' તુ સનાતન દિવ્ય સ્વરૂપ એક જ...' અા સ્વરૂપનિષ્ઠા... સ્વરૂપનિષ્ડા અને મહિમા નું combination - must...must....must...! એ નથી થતુ બાહ્ય-દ્રષ્ટિ ના પાપે કરીને... અક્ષરબ્રહ્ય ની એક જ કૈલેજ એવી છે કે જ્યાં દાસત્વ સ્થિર થાય છે; એવી અદભૂત top બ્રમ્હવિદ્યાની કોલેજ માં આપણે વિદ્યાર્થી છીયે... (૨૯-૧-૨૦૦૩.ગુરૂહરિ સ્વામીશ્રી.)

અમૃત અાચમન...યોગીજી મહારાજ કહેતા..."મોટા પુરૂષ નું બધુ જ ગમે એમાં સાધના પુરી.." બાપા ના હરેક હલન ચલન માં કેવી ર્નિદોષતા ! કેવી એ મીઠાશ ! કેવી એ મંગલકારી રસઘન મુરતી ! કેવો અાપણા માટે એનો દાખડો ! કેવી એની મીઠી દ્રષ્ટી ! કેવી એની અપ્રતિમ પ્રીતિ ! કેવુ એનુ નિર્દોષ... નિતરતુ...'મા' ને પણ શરમાવી નાંખે એવુ હાસ્ય! કેવી એની મસ્તી! કેવી એની નિશ્ચિંતતા! કેવુ એનુ ભજન! કેવુ એનુ બોલવુ ચાલવુ! એ નીતરતી રસઘન દિવ્ય મુર્તિ ના ગુણો બસ વિચાર્યા જ કરૂ, વિચાર્યા જ કરૂ...કેવો એનો રાંકભાવ! કેવુ એનુ માતૃત્વ! કેવો એનો ગરીબભાવ! કેવી એની ગુલામ અવસ્થા! કેવી એની ગરજ......સવાર ના પહોર માં અાટલા ગુણો વિચારતા વિચારતા ક્યાં ૩૦ મીનીટ નો સ્વાધ્યાય થઈ જાય એ ખબર જ ન પડે....(૪-૩-૮૬.ગુરૂહરિ સ્વામીશ્રી.)